Dramat i teatr Stanisława Ignacego Witkiewicza a polska awangarda XX wieku

Dyspozycje:

Uczeń może dokonań wyboru spośród wskazanych zagadnień.

  • Omów zagadnienie erupcji postaw nowatorskich w sztuce w pierwszym trzydziestoleciu XX wieku (kontynuacja bądź bunt wobec trendów z przełomu XIX
    i XX wieku);
  • Przedstaw nowatorstwo jako podstawowy wyznacznik postawy awangardowej;
  • Omów problem przenoszenia koncepcji awangardowych ze sztuk plastycznych
    na grunt teatralny;
  • Omów problem przenikania się życia i teatru na scenie, problem kwestionowania przestrzennej odrębności miejsca teatralnego;
  • Przedstaw nowy stosunek teatru do tekstu scenicznego oraz określ na czym polega redefinicja scenicznej funkcji aktora;
  • Zastanów się i opisz czym charakteryzowała się sceniczna aktywność futurystów polskich;
  • Omów nowatorską formę w teatrze i dramacie wedle teorii Czystej Formy
    S.I. Witkiewicza;
  • Przedstaw zagadnienie dyskursu z tradycją teatralną w dramatach Witkacego
    (m.in. z Tadeuszem Rittnerem – W małym dworku i ze Stanisławem Wyspiańskim – Nowe Wyzwolenie);
  • Powojenne spotkania „awangardystów” z Witkacym – Tadeusz Kantor, Józef Szajna, Jerzy Grzegorzewski (omów inspiracje dramatem i teorią Czystej Formy Witkacego
    w teatralnej twórczości tych artystów).

Literatura podmiotowa:

Do wyboru sztuki, m.in.:

W małym dworku; Matka; Szewcy; Oni; Wariat i zakonnica; Kurka wodna; Sonata Belzebuba; Nowe Wyzwolenie; Tumor Mózgowicz; Mątwa

uczeń może posłużyć się dowolnym wydaniem dramatów Witkacego

Teatr. Wstęp do teorii Czystej Formy w teatrze;

Szkice estetyczne;

Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia.

S. I. Witkiewicz, Dramaty, t.1-2, wybór K. Puzyna, Warszawa, PIW, 1962, 1972, 1979, 1983, 1985;

S.I. Witkiewicz Dramaty I, oprac. J. Degler ; [Juwenilia oprac. A. Micińska], Warszawa, 1996;

S.I. Witkiewicz, Dramaty II, oprac. J. Degler, Warszawa, 1998;

S.I. Witkiewicz, Dramaty III, oprac. J. Degler, Warszawa, 2004;

S.I. Witkiewicz, Bez kompromisu. Pisma krytyczne i publicystyczne, zebrał i oprac. J. Degler, Warszawa, 1976;

S.I. Witkiewicz, Czysta Forma w teatrze, wybór, wstęp i noty J. Degler, Warszawa, 1977 i 1986 [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

S.I. Witkiewicz, Teatr i inne pisma o teatrze, oprac. J. Degler, w: tenże, Dzieła zebrane, t. 5, Warszawa, 1995;

S. I. Witkiewicz, Nowe formy w malarstwie i inne pisma estetyczne, wybór, słowo wstępne i przypisy J. Leszczyński, Warszawa, 1959.

S.I. Witkiewicz, Nowe formy w malarstwie. Szkice estetyczne. Teatr, oprac. J. Leszczyński, Warszawa, 1974;

S.I. Witkiewicz, Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia; Szkice estetyczne, oprac. J. Degler i L. Sokół, w: tenże, Dzieła zebrane, t. 8, Warszawa, 2002;

S.I. Witkiewicz, O czystej formie i inne pisma o sztuce, oprac. J. Degler, w: tenże, Dzieła zebrane, t. 10, Warszawa, 2003.

 

Literatura przedmiotu:

http://www.culture.pl/baza-sztuki-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/stanislaw-ignacy-witkiewicz-witkacy

J. Błoński, Wstęp do: S.I. Witkiewicz, Wybór dramatów, seria BN I-221, Wrocław 1983;

J. Błoński, Od Stasia do Witkacego. Monografia S.I. Witkiewicza, t. 1, Kraków 1996;

J. Błoński, Witkacy – sztukmistrz, filozof, estetyk, t. 2, Kraków 2001;

J. Błoński, U źródeł teatru Witkacego, „Dialog” 1970, nr 5;

J. Degler, Witkacy w teatrze międzywojennym, Warszawa 1973;

J. Degler, Z dziejów scenicznych Witkacego (m.in. spis inscenizacji do 1970), „Pamiętnik Teatralny” 1971, nr 3 – 4;

J. Degler, Dramaty Stanisława Ignacego Witkiewicza na scenach polskich. 1971-1983, „Pamiętnik Teatralny” 1985, z. 1 –4;

J. Degler, W laboratorium Czystej Formy, czyli o nie dostrzeżonych źródłach „W małym dworku”, „Dialog” 1994, nr 12;

J. Degler, Witkacego portret wielokrotny, Warszawa 2009;

Encyklopedia kultury. Od awangardy do postmodernizmu, Warszawa 1996 (rozdz.: G. Dziemski, Awangarda w plastyce oraz M. Leyko, Awangarda Teatralna);

D.C. Gerould, Stanisław Ignacy Witkiewicz jako pisarz, przeł. J. Sieradzki, Warszawa 1981;

J. Kelera, Absurdu teatr, w: Słownik literatury polskiej XX wieku, Wrocław 1992;

J. Kelera, Dramat, Słownik literatury polskiej XX wieku, Wrocław 1992;

J. Kelera, Dramaturgia groteski, w tenże: Panorama dramatu. Studia i szkice, Wrocław 1989, s. 105-122;

J. Kłossowicz, Próby dramatyczne awangardy dwudziestolecia, „Dialog” 1960, nr 3;

J. Kłossowicz, Tadeusz Kantor. Teatr, Warszawa 1991;

J. Kwiatkowski, Dramaturgia Witkacego, w: tenże, Literatura dwudziestolecia, Warszawa 1990;

S. Marczak-Oborski, Obszary teatru, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź, 1986 (rozdz. poświęcone awangardzie);

A. Micińska, Witkacy – Stanisław Ignacy Witkiewicz. Życie i twórczość, Warszawa 1991;

“Pamiętnik Teatralny” 1969, z. 1-4 oraz 1985, z. 1-4 (numery monograficzne).

Myśl teatralna polskiej awangardy 1919-1939. Antologia, wybór i wstęp S. Marczak-Oborski, Warszawa 1973;

P. Pavis, Słownik terminów teatralnych, przeł. i oprac. S. Świontek, Wrocław 1998;

K. Puzyna, Witkacy, oprac. J. Degler, Warszawa 2000;

L. Sokół, Groteska w teatrze Stanisława Ignacego Witkiewicza. Geneza i struktura, Toruń 1964;

K. Taras, Witkacy i film, Warszawa 2005;

Z. Tomczyk-Watrak, Józef Szajna i jego teatr, Warszawa 1985;

E. Wąchocka, Między sztuką a filozofią. O teorii krytyki artystycznej Stanisława Ignacego Witkiewicza, Katowice 1992;

Witkacy – życie i twórczość, red. J. Degler, Wrocław 1996.